En dat vinden wij mens maar wat moeilijk, niets doen. Stil staan, luieren en ontspannen. We zijn altijd in de weer. Vaak ook voor een ander. We hollen van het een naar het ander en gaan maar door. Voor het niets doen worden we immers ook niet beloond. Heb jij weleens gehoord: ‘Wat kun jij goed luieren?’ of ‘Wat kun jij goed ontspannen?’. Als mens ontvangen we maar wat graag beloningen. Omdat het ons motiveert en we er een lekker gevoel van krijgen. 

Toch is rust, even niets doen en ontspannen, belangrijk voor ons hoofd en lijf. Het is een oplaadmoment. Het herstelt je energieniveau en in rust ontstaat er groei en mooie ideeën. 

Lekker wegkijken en loslaten is daarvoor nodig. Wat mooi past bij de herfst, die staat voor loslaten, opruimen, terugkijken, je terugtrekken en je voorbereiden op een nieuwe start. En daar zijn rustmomenten voor nodig. En wat vinden we dat toch moeilijk, wegkijken en loslaten. Want wat zal de ander daar wel niet van vinden? Wat zal de ander daar wel niet van zeggen? Het oordeel van de ander is voor ons leidend. Maar zouden wij onszelf niet centraal moet zetten, in plaats van ons te laten leiden door het oordeel van een ander?

Loslaten is niet altijd kiezen. Soms gebeurt het gewoon. Zo overkwam mij dat deze week ook. Voor het eerst dit jaar geen intocht meer voor ons. Hoewel Sinterklaas niet mijn feest is en ik uitkeek naar het moment dat ik niet meer in de hectiek van de intocht mee hoefde. Was nu ineens daar het moment en was dat toch even een besef dat we een tijdperk afsluiten. Het maakt plaats voor een rustig moment op de bank voor de buis met pepernootjes, dat wel. 

Of toen onze puberzoon mij van de week letterlijk optilde, nu hij zo sterk is. Hij tilde mij figuurlijk mee in een nieuwe fase. Een fase van groter worden, op weg naar en dichterbij volwassenheid. Waarin ik steeds meer mag kijken en minder hoef te sturen. 

En toch is dat loslaten soms het moeilijkste wat er is, in het leven, om ons heen. Soms onmogelijk en heel pijnlijk. Misschien is dat de echte herfst wel van het ouderschap of het leven; de kunst om te vertrouwen dat wat valt niet verdwijnt, maar verandert van vorm. De kracht zit in blijven staan, ook wanneer het waait of stormt. 

Liefs, 

Nic